Druk weekend voor Steve Baker
Steve Baker staat een druk weekend te wachten tijdens de Centennial Classic TT. Als lid van het Yamaha Classic Racing Team start Baker in drie klassen. Hoewel hij nooit GP's reed in de 250 cc-klasse verheugt de bescheiden Amerikaan zich op zijn optreden op de RD05A. Met een dergelijke tweetakt V4 werd Phil Read in 1965 wereldkampioen. Zeer bijzonder was dat de gecompliceerde V4 watergekoeld was, omdat het oorspronkelijke luchtgekoelde prototype te hoog, te zwaar en slecht handelbaar was.
In 1977 kwam Baker naar Europa als Yamaha's belangrijkste troef in de 500 cc-klasse, een categorie die de fabriek na het behalen van de wereldtitel in 1975 de rug had toegekeerd. Baker was weliswaar de sterkste van de drie Yamaha-fabrieksrijders – ook 1975-kampioen Giacomo Agostini en Johnny Ceccotto werden door de fabriek gesteund – maar hij moest zich tevreden stellen met de tweede plaats in het kampioenschap achter Barry Sheene. Tijdens de Centennial rijdt Baker niet met de 0W35 waarmee hij in 1977 in de GP's startte, maar met een 0W45. Op de meer dan 120 pk-sterke 0W45 veroverde Bakers landgenoot Kenny Roberts in 1979 zijn tweede 500cc-wereldtitel.



Hoewel Roberts tot drie maal 's werelds beste was in de 500 cc-klasse, komt Baker de eer toe dat hij in 1977 als de eerste Amerikaanse wegracewereldkampioen in ging. De toen 25-jarige Baker, destijds gestationeerd in Amsterdam, reed namelijk naast het 500 cc-kampioenschap ook nog in de F750-klasse. In de klasse, waarin de coureurs twee races op een dag reden, was een hoofdrol weggelegd voor Yamaha's 0W31, een machine die de fabriek in 1976 introduceerde. Een jaar later kreeg de vloeistofgekoelde membraangestuurde vier in lijn onder meer een ander frame, een gemodificeerde voorvork en een aluminium swingarm. Nieuwe cilinders, uitlaatpijpen en carburateurs brachten het vermogen op meer dan 140 pk. Baker was een echte “big bike rider”. Na een overtuigende overwinning in de Daytona 200 moest hij in Imola landgenoot Roberts voor zich dulden, maar bij de overige zeven WK-races stond Baker slechts twee maal aan het eind van de dag niet op de hoogste podiumtrede. Ruim voor het seizoenseinde pakte Baker de wereldtitel, ruim voor Christian Sarron die hij in Assen ook weer tegenkomt. De 0W31 waar Baker op zal rijden, heeft nog dezelfde carters waarmee hij in 1977 reed. En natuurlijk zijn vertrouwde nummer 32.